Een brug van het Hellegatsplein naar de Hoekse Waard

In 1957 was de werkhaven bij Willemstad klaar om in gebruik genomen te worden. Het echte werk kon toen beginnen. In de jaren ’57 en ’58 werd het meest westelijke deel van het sluitgat met caissons gedicht. Toen de brug naar de Hoekse Waard in 1964 af was, kon men de auto van Zeeland naar Zuid-Holland. In 1967 werden de twee schutsluizen opgeleverd. Uiteindelijk duurde het nog drie jaar voordat er een weg over dit oostelijke stuk dam lag.   

De brug over het Volkerak was van ijzer en rustte op een tiental pijlers. De brug zou door deze constructie te laag zijn om met een jacht te passeren. Om ervoor te zorgen dat schepen het Haringvliet kunnen binnenvaren of verlaten, is een deel van de brug kantelbaar. Vooral in de zomer kan dat nog wel eens een file opleveren. Het streven was namelijk de brug maximaal 2 keer per dag open te doen, zelfs op een drukke zomerdag.

Voordat de wegen over de Volkerakdam voltooid waren, konden de mensen die rond het Volkerak woonden elkaar alleen via de boot bereiken. De dam en brug brachten daar verandering in. De Hoekse Waard, Goeree-Overflakkee en het westen van Brabant hadden na de tot stand nu een veel snellere verbinding van voorheen. Naast een onderdeel van het Deltaplan was de Volkerakdam dan ook een belangrijk verkeersknooppunt. Het punt waarop de drie delen van de dam samenkomen heet het ‘Hellegatsplein’. Het succes van het knooppunt was zo groot dat er tegenwoordig regelmatig files staan. De reistijden van Zeeland naar Zuid-Holland werden echter spectaculair teruggebracht. Inwoners van Schouwen-Duiveland konden nu bijvoorbeeld via de Grevelingendam en de Volkerakdam naar Rotterdam, in plaats van met de pont naar Tholen en vanaf daar over het vaste land. Voor de inwoners van Walcheren en Zuid-Beveland was de dam om dezelfde reden een succes, zeker omdat er in die tijd nog geen snelweg richting Bergen op Zoom lag.