Herinnering aan Holland



Nederlands landschap
Denkend aan Holland zie ik brede rivieren
traag door oneindig laagland gaan
rijen ondenkbaar ijle populieren
als hoge pluimen aan de einder staan
en in de geweldige ruimte verzonken
de boerderijen verspreid door het land
boomgroepen, dorpen, geknotte torens
kerken en olmen in een groots verband,
de lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige dampen gesmoord,
en in alle gewesten wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen gevreesd en gehoord
.

    Henk Marsman

In 1936 dichtte Marsman het gedicht 'Herinnering aan Holland'. Bijna iedere Nederlander zal de eerste regel - en misschien ook de tweede - herkennen. Het beeld dat Marsman schetste mag heden ten dage misschien een beetje achterhaald zijn (waar is nog sprake van 'oneindig laagland'?), veel mensen zullen ook nu nog Marsman's schets herkennen. Behalve een beschrijving van het mooie landschap, verwijst hij ook naar de eeuwige strijd tegen het water: '...in alle gewesten wordt de stem van het water / met zijn eeuwige rampen gevreesd en gehoord'. Zeventien jaar later, in 1953, zou het water zijn stem weer laten horen.