De Grevelingendam

Revolutionaire techniek

Grevelingendam
Video: Grevelingendam
Aan de Grevelingendam werd in 1958 begonnen. Na zeven jaar hard werk was de dam volledig klaar. De Grevelingendam was met zijn zes kilometer beduidend langer dan de Zandkreekdam of de Veerse Gatdam. Caissons bleken voor dit karwei minder geschikt. Daarom werd voor een deel van de dam een revolutionaire techniek gebruikt: via kabelbanen werden grote betonblokken in het water gestort. Voor de rest van de dam werd gebruikt gemaakt van de reeds bekende technieken als het opspuiten van zand en het afzinken van caissons.

Schema van de Oostkophaven met een vast railgedeelte (laadplaats)
Schema
Wat de dam verder bijzonder maakt, is dat hij er niet in de eerste plaats voor is om te beschermen tegen overstromingen. Dienen dammen er dan niet altijd voor om water tegen te houden? Jawel, maar niet altijd water uit de zee. Aan de westkant van de Grevelingendam bevond zich namelijk de Haringvlietdam. Hieraan was men eerder begonnen (1956), maar het werk zou tot 1972 duren. De Grevelingendam moest de bouw van de Haringvlietdam, de Brouwersdam en de Oosterscheldekering makkelijker maken. Als men eerst de Brouwersdam had gebouwd, dan was het scenario niet ondenkbaar dat het water uit het Grevelingenmeer via de Haringvliet (in het noorden) of de Oosterschelde (in het zuiden) terug naar zee probeerde te stromen. Die extra stroming was niet gewenst.