Ooggetuigenverslagen

In de jaren na de ramp was er weinig aandacht voor de mensen die erbij betrokken waren. Journalist Kees Slager was misschien wel de eerste die de stilte verbrak met zijn boek De Ramp Een reconstructie van de watersnood van 1953, uit 1992. Niet alleen is het boek geschreven vanuit de visie van de 'gewone man' in plaats vanuit bestuurders, ook laat hij deze mensen aan het woord.

Ruim tien jaar later, bij de herdenking van vijftig jaar na de ramp, was er meer aandacht voor de mensen die het hadden meegemaakt, of zij nu slachtoffer of hulpverlener waren. De Provinciale Zeeuwse Courant (PZC) bijvoorbeeld, verzamelde verhalen van mensen die de ramp hebben meegemaakt. De achttien verhalen kunt u via het keuzemenu in de linkerbalk lezen.

Nog weer tien jaar later verzamelde Omroep Zeeland in samenwerking met het Watersnoodmuseum verhalen van ooggetuigen die werden uitgezonden in de aanloop van de zestigste herdenking van de ramp. U kunt de verhalen via deze link horen en/of zien.

Oud-directeur van het Watersnoodmuseum Jaap Schoof, zelf een ooggetuige, was inmiddels het project 'Oral History - 1953, Het Verhaal' opgezet. Schoof spreekt met individuele slachtoffers, redders en hulpverleners, een cameraman legt de verhalen vast. Hoewel het project op 6 november 2013 - zestig jaar na sluiting van het laatste dijkgat - officieel werd afgerond, komen er nog steeds verhalen binnen. Inmiddels beslaat het archief meer dan 300 interviews en 500 uitgeschreven herinneringen. Deze verhalen zijn in (verkorte) versie te beluisteren in het museum. Een aantal verhalen is ook via internet terug te horen en te lezen op 1953 het verhaal