Verhalen komen na vijftig jaar los

door Edith Ramakers

VLISSINGEN - Neeltje Hendrika Balkenende-de Dreu. Geboren 10 augustus 1902. Wilhelmina Magdalena Balkenende. Geboren 16 maart 1940. Dirk Balkenende. Geboren 10 oktober 1900. Omgekomen bij de ramp op 1 februari 1953 in Kruiningen. Die tekst staat op een grafsteen in de begraafplaats van Biezelinge, Zuid-Beveland, vlakbij het ouderlijk huis van demissionair minister-president Balkenende.

Balkenende, zelf van 1956, sprak zaterdagavond tijdens de herdenkingsbijeenkomst in de Sint Jacobskerk in Vlissingen als Jan Peter, kind van een Zeeuwse familie. Net als zoveel Zeeuwse, West-Brabantse en Zuid-Hollandse gezinnen, heeft ook de familie Balkenende zijn eigen lotgeval  over de ramp. Wilhelmina, ofwel Willy, kwam om, maar haar schooltas werd teruggevonden. ,,Alle boeken en schriften waren keurig ingepakt voor de schooldag van maandag 2 februari``, zegt Balkenende. ,,Dirk was een oom van mijn vader. Zij dachten veilig te zijn in hun monumentale boerderij op de Hooge Moer in Kruiningen.``

De boerderij stond er immers al 350 jaar. Maar toen het kolkende water kwam, vonden ze met de familie Goetheer-Rottier, die ook in de boerderij woonde, hun toevlucht op het dak. Het water beukte tegen de muren, uiteindelijk stortte de boerderij in. ,,Ze kwamen allemaal om. Mina Goetheer is zelfs nooit teruggevonden.``

Over de dijk

Het verhaal van zijn ouders gaat over Wolphaartsdijk. Een dorp dat ook zijn slachtoffers kende. "Mijn ouders en grootouders van moeders kant werden door een familielid gewaarschuwd. Het water kwam toen al over de dijk, golfde verder en drong de huizen binnen." De herinneringen aan de ramp lijken vijftig jaar later pas goed los te komen. Balkenende: `Niet klagen, maar dragen en bidden om kracht. Die mentaliteit was karakteristiek voor de mensen in de getroffen gebieden`.

In de herdenkingsbijeenkomst in de Sint Jacobskerk, die live werd uitgezonden door de EO, werd samenzang en koor afgewisseld met persoonlijke verhalen van slachtoffers en betrokkenen. Ruwe stormen in een donkere nacht. Teun van Kempen uit Oude Tonge verhaalde hoe zijn vader iedereen kwam wekken, want hij had ganzen voor de slaapkamerramen zien zwemmen. `De ganzen waren schuimkoppen`, zegt Van Kempen. Een moeder die alleen is gestorven en een vader die de klap niet te boven is gekomen en vier jaar later ook overlijdt. Cor van de Tonnekreek was 19 jaar en zag voor zijn ogen mensen verdrinken. `Allemaal dood. Het is een afscheid voor altijd, dat weet je meteen als je ze ziet vertrekken`."

©PZC 03-02-2003